Kritieke eenzaamheid

Ben je nooit eenzaam?
Dat valt moeilijk te geloven: velen mensen zijn eenzaam en durven dat vaak niet aan hun omgeving toe te geven. Er zijn de wat duidelijkere gevallen zoals verwaarloosde kinderen, weduwen of gescheiden mensen, degene met mentale stoornissen of degenen die worden genegeerd door hun lichamelijke afwijkingen. Anderen zijn overwerkt of voelen geen support van hun naasten. En velen van ons worden letterlijk geconsumeerd door onze op hol geslagen maatschappij waarin je de schijn ophoudt tot dat je kopje onder gaat. Geld verdienen, presteren, status, erbij horen op school etc, we kennen het allemaal.

De symptomen zijn vaak vraaggerelateerd: hoe had het kunnen zijn of hoe kan het beter, nog steeds uitgaande van een toekomst alleen. Het is moeilijk om aan anderen toe te geven dat je eenzaam bent. Sommigen gaan voor lange tijd op trektocht in de natuur, op zoek naar zichzelf. Anderen vluchten in anti-depressiva, proppen zich vol met drugs, zoeken fake-contacten op social media, raken verslaafd aan porno, games of gaan direct voor zelfmoord.

eenzaam

Jij bent nooit eenzaam? Help anderen. Een simpel praatje, brief, kaartje, spel, wandeling of ander uitje doet wonderen. Ook voor jou. Want vroeg of laat wordt iedereen wel eens eenzaam. En dan kan je de wederzijdse hulp van ooit eenzame mensen goed gebruiken. Iedereen heeft zijn fases, soms gelukkig, soms eenzaam.

Door samen te werken op sociaal niveau creëren we een mooiere wereld waar hopelijk ooit een kritieke massa aan liefde ontstaat en niemand meer ongelukkig of eenzaam hoef te zijn.

Bronnen
Three Colours: Blue (1993) Krzysztof Kieslowski
Her (2013): Andrew Lowry
It’s not just the elderly who suffer from loneliness: The Age of Loneliness: Sue Bourne (2016)